ทำอาหาร...เป็นกิจกรรมหนึ่งที่คลายเครียดได้
เมนูง่ายๆ...ทำเองกินเอง
อร่อย :) แถมยังมีประโยชน์ต่อร่างกาย
แต่...ก่อนจะเข้าปาก
ขอถ่ายรูปไว้ซักหน่อย...;)
แซนวิชแฮมชีส+แก้วมังกร+กาแฟใส่นมสดร้อนๆ
อืมมม...ขาดก็แต่...คนที่จะนั่งลงข้างๆ...กินอาหารมื้อนี้ด้วยกัน
ก็แค่นั้น :P
.............................................
.
.่
...จำได้ว่า...เคยทำให้แม่เสียใจหลายครั้ง
แต่ที่จำได้ไม่ลืมว่าทำให้แม่ต้องเสียน้ำตามีอยู่ 2 ครั้ง
ครั้งแรก...ตอนอยู่ชั้นประถมช่วงปิดเทอม
แม่มารับกลับบ้านสระแก้วแล้วไม่ยอมกลับ
จนย่าบอกว่า...เห็นมั๊ยนั่น แม่ร้องไห้แล้ว
ถึงได้ยอมกลับไปบ้านกับแม่
ตอนนั้นจริงๆแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกว่า
ทำไมต้องไปกับแม่...แต่พอเห็นแม่ร้องไห้
แล้วย่าก็ย้ำว่า ทำให้แม่เสียใจนะ
หลังจากวันนั้น ทุกๆปิดเทอมก็จะกลับไปอยู่บ้าน
ที่สระแก้วกับพ่อ-แม่ จนจบม.6...
(หลังๆเนี่ยกลับชอบด้วยซ้ำ เพราะอยู่บ้านสระแก้ว
ไม่มีกฏระเบียบ ดูทีวีจนดึกก็ได้ กินโค้กก็ได้
นอนตื่นสายก็ได้ อาบน้ำดึกก็ได้
ซึ่งเรื่องพวกนี้ทำไม่ได้เลยตอนอยู่กะย่า+ป้านิด ฮ่าๆ)
ครั้งที่สอง เป็นความงี่เง่าของตัวเองจริงๆ
แค่เพราะแม่ทำกับข้าวที่ไม่ชอบเลยประชดด้วยการคว่ำจานข้าว
ตอนนั้นโดนพ่อดุว่า...อย่าทำแบบนี้อีก
ทำให้แม่เสียใจ...แม่รักเรานะ
จริงๆแล้ว...แม่คงร้องไห้เพราะเราหลายครั้ง
แต่ที่จำได้จริงจังก็2ครั้งนี้แหละ...
ส่วนกับย่า...เรื่องทำให้ย่าเสียใจนี่แทบไม่ต้องนับ
เรื่องดื้อกับย่าแต่เล็กจนโตเยอะแยะจนจำไม่หวาดไม่ไหว ฮ่าๆ
รูปข้างบน...เป็นรูปตัวเองตอนอายุได้เดือนครึ่งที่แม่ถ่ายไว้เมื่อธ.ค.16
ลายมือด้านขวาของรูปเป็นลายมือของแม่ที่เขียนไว้ด้านหลังภาพ
แม่เป็นคนลายมือสวยมาก...จำได้ว่าตั้งแต่เด็กมีสมุดกับหนังสือเรียน
จะขนเอาไปให้แม่เขียนชื่อ-ชั้นเรียนให้ทุกเล่ม...
ส่วนสองรูปข้างล่างนี้...ได้มาจากอัลบัมรูปที่แม่เก็บไว้
เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมากลับบ้านไปเจอเลยเอามือถือถ่ายมา
ภาพเเรกเป็นรูปถ่ายย่ากับน้องสาวตอนอายุได้ซัก7-8เดือน
ส่วนรูปที่สองเป็นงานวัดเกิดย่า...
ขนมเค้กที่กำลังตัดเนี่ย...มีแม่+พี่นกช่วยกันทำกะมือเชียวนา :)
รูปนี้น่าจะตอนอยู่มหาลัยปี1หรือ2เนี่ยแหละ ถ้าจำไม่ผิด!
สิบกว่าปีผ่านไป...
ใครจะคิดว่าทุกๆชีวิตในบ้านจะมีความเป็นไปเช่นทุกวันนี้.
.
.
.
.
ไว้เป็นที่ระลึก 12 ส.ค. 2551
........................................................
